Afgelopen week stond onze kennel in de krant een dag later dan de videouitzending bij SBS6 van onze golden retriever kennel, sinds de geboorte van onze Jillz hebben wij 5 generaties golden retrievers bij ons wonen, nog allemaal bij elkaar. Een hele happening. Lees hieronder het volledige artikel.

‘Het zijn net kinderen’

Vijf generaties golden retrievers die nog bij elkaar zijn. Bijzonder, zo niet uniek. Annie en Peter van Hoenselaar uit Horst hebben ze alle, op betovergrootmoeder Chevanne na, zelf gefokt. Een zesde generatie? „Dat zou natuurlijk gigantisch zijn.”

door Leon Janssen

Betovergrootmoeder Chevanne, overgrootmoeder Jenga, grootmoeder Djune, mams Apple en de kleine telg Jillz verdringen elkaar rond hun baasjes Annie en Peter van Hoenselaar. Ook de verslaggever wordt niet vergeten, een van de golden retrievers  drukt vragend om aandacht zijn snuit onder mijn arm.

„Ja, het zijn net kinderen”, zegt  Peter van Hoenselaar. „Je kunt ze makkelijk vergelijken met mensen. Je moet ze ook net zo opvoeden als kinderen, consequent zijn. Ze zijn aanhankelijk en het liefst zijn ze de hele dag bij je. Golden retrievers zijn erg lieve honden, voor kinderen en gehandicapten. Ze hebben een zacht karakter. En ze willen je graag helpen, de will to please.” Annie en Peter van Hoenselaar fokken inmiddels dertien jaar golden retrievers. Hun kennel Van de Loopakker aan de Tienrayseweg in Horst wordt momenteel bevolkt door dertien honden. Jillz is de jongste. De speelse puppy werd zes weken geleden geboren, de vijfde generatie onder een dak.

„Dat is toch wel heel erg  bijzonder”, zegt Annie van Hoenselaar. „Misschien wel uniek. Ik heb heel internet nagespeurd, maar ben geen tweede geval tegengekomen waar vijf generaties nog bij elkaar zijn.”

De beide Horstenaren zijn zogenaamde lijnfokkers. Door zorgvuldig een vader voor een nieuw nest te selecteren, proberen ze bepaalde karaktereigenschappen en kenmerken te versterken. Soms wordt een reu van een andere fokker jaren in de gaten gehouden om erachter te komen hoe zijn karakter is, voordat hij een van  de even van de Horster kennel mag bezoeken. Na acht weken mogen de puppy’s naar een nieuwe eigenaar, particulier of fokker. Een of twee jongelingen blijven bij de Van Hoenselaars om er verder mee te fokken. De successen tijdens nationale en  internationale shows zijn de bevestiging dat ze de goede lijn te pakken hebben.

„De oudste, Chevanne, is bijna dertien jaar”, zegt de Horstenaar. „ Ze werd vorig jaar nog Nederlands veteranen kampioen. In haar leven heeft ze vele prijzen gewonnen. Net als haar nakomelingen trouwens. Chevanne heeft in totaal aan zestig, zeventig shows meegedaan.

In augustus nemen we haar voor de laatste keer mee naar de Zomershow van de grcn voor de Beste Nederlandse veteraan van 2009. Het zou toch een mooie bekroning zijn van haar leven als ze daar weer veteranenkampioen zou worden.

Wil je het krantenartikel zelf opslaan dan kun je hem ook downloaden. Download krantenartikel Kennel van de Loopakker in Dagblad de Limburger

” Hoe groot is de kans dat er nog een zesde generatie komt? „Och”, zegt het echtpaar. „Chevanne hoort wat slechter, en haar gezichtsvermogen gaat ook wat achteruit. Maar ze voelt zich nog prima, ze  kwispelt nog altijd. Maar het kan snel achteruit gaan. Jillz is nog een pup. Voordat we een teef laten dekken, moet ze bij ons minimaal drie keer loops zijn geweest. Dan is haar lichaam beter ontwikkeld. Dan is ze toch zeker twee jaar. Het zou natuurlijk
wel kunnen. Een golden retriever wordt gemiddeld tien tot vijftien jaar, te vergelijken met zeventig tot vijfennegentig mensenjaren. Chevanne is twaalf. Een zesde generatie, dat zou natuurlijk wel gigantisch zijn.”